Home

Wij willen graag met deze website hulde brengen aan het prachtig werk dat door OTRACO tot stand werd gebracht, evenals haar duizenden agenten, die zonder enige onderbreking hebben bijgedragen tot de uitbouw. Delcol Martine,

 

 

Vervoer - Transport

Boten-Treinen-Vliegtuigen

Navires-Trains-Avions

 

 

Otraco Unatra

Bent U een van deze agenten geweest of als kind in Congo verbleven, deel dan je ervaringen of herinerringen met ons mee en wij zetten het op deze website zodat deze mooie verwezenlijkingen niet verloren gaan.

Van Zaelen E,

Voorwoord

 

Alleen door de bemiddeling van OTRACO kon de aangewezen verkeersweg , de Kongostroom met zijn zeer wisselend debiet, ten volle benut worden. Hierdoor diende OTRACO de stroom als het ware aan zich te onderwerpen om hem bevaarbaar te maken en op sommige plaatsen zijn taak aan de spoorweg over te dragen. Wij zijn fier bij de gedachte dat OTRACO een van de mooiste instellingen was die door de Belgische Administratie aan het onafhankelijke Congo werden overgedragen.

 

Wij willen graag met deze website hulde brengen aan het prachtig werk dat door OTRACO tot stand werd gebracht, evenals haar duizenden agenten, die zonder enige onderbreking hebben bijgedragen tot de uitbouw van de installaties en tot de rationele aanwending van de transportmiddelen.

In het noordoosten van Kongo,bij de ingang van het Nationaal Park van de Garamba, ligt het plaatsje Gangala no Bodio. Het is zo klein, dat men er zelfs geen hotel kan vinden.Toch kennen haast alle ex-kolonisten de naam van het plaatsje. Want daar worden de olifanten getemd.

Het ligt op 76 km van Rungu op de weg naar Faradje en te Wando moet men links afslaan om na 7 km Gangala na Bodio te bereiken.Het station Gangala na Bodio, de enige plaats waar Afrikaanse olifanten worden afgericht, dateert van 1927.

Het idée om olifanten af te richten met het doel deze dieren, die gevrijwaard zijn tegen beten van tseetseevliegen, voor het vervoer te gebruiken en kwam van Leopold II.

....Lees Verder

 

Bij de eerste hekwielers of raders waren de Kigoma, Micheline, Bermime, Eendracht en Luxembourg, die met stoom werden aangedreven. Gezamenlijk boden deze boten slaapgelegenheid aan 275 passagiers in Iste klasse en aan 284 in 2de klasse. Voor deze laatste kategorie wordt gewoonlijk de naam "dekpassagiers" gebruikt. In 1937 werd de capaciteit van deze grote postboten verhoogd door het inleggen van de s/w Reine Astrid met 87 slaapgelegenheden in lste klasse. Dit is eigenlijk de oude s/w Afrique, die in 1932 door UNATRA van SOCCA (Soc Commerciale du Centre Africain) werd overgenomen en als passagiersboot werd uitgerust. Pas in 1948 kon de m/b General Olsen in dienst worden genomen, een prachtige motor-eenheid van 940 PK, met 60 slaap-gelegenheden in lste klasse tegen 84 plaatsen in 2de klasse. ....... Zie Foto's

De echte Kisangani werd samen met nog twee zusterschepen gebouwd in Rupelmonde in de jaren na de  Tweede Wereldoorlog.

Het was een platbodem, speciaal ontworpen om te varen op de Congostroom.
De schepen werden in onderdelen naar de kolonie verscheept en daar weer ineengezet. Ze waren 65,20 m lang, 10,50 m breed en hadden een diepgang van 1,20 m. Ze werden aangedreven met drie schroeven in Kortstraalbuizen, zo genoemd naar de Duitse ingenieur en ontwerper Kort.

De combinatie met een straalbuis voert de trekkracht van een scheepsmotor aanzienlijk op.

De productierechten voor deze tuyère Kort werden verworven door Paul Chardôme (1885-1974). Hij maakte in de periode tussen de twee wereldoorlogen de scheepswerf in Rupelmonde tot een internationaal gerenommeerd bedrijf. .........Zie Foto's

 

Bij de overneming door OTRACO bleek het dat aan de scheepswerf van UNATRA enkele grondige veranderingen moesten aangebracht worden om het rÌvierverkeer met de gewenste regelmaat te kunnen vezekeren moest de uitrusting van de werf dringend uitgebreid worden en moesten tevens de herstellings-methodes bepaalde wijzigingen ondergaan.Door een oud contract dat met CHANIC afgesloten was mocht de capaciteit van deze werf evenwel niet worden verhoogd. Er kon nochtans een schikking getroffen worden die OTRACO in staat stelde zijn vervoer verplichtÌngen na te komen.De uitrusting van de werkplaatsen werd gemoderniseerd door de aankoop van nieuwe werktuigmachines. De

mekaniekafdeling werd aanzienlijk verruimd daar zij kon ondergebracht worden in een oud magazijn dat bij de bouw van nÌeuwe lokalen was vrijgekomen. .......Zie Foto's

De eerste Hekwielers op de Congostromen

 

Het is een type rivierschip van de 19de eeuw dat gebruikt werd in onze ex-kolonie Congo, vooral op de rivieren met ondiepe wateren waar veel drijfhout en zandbanken een gevaar voor de scheepvaart vormde .

 

 

en die wegens een decreet, opgesteld te Brussel op 30 april 1887 verplicht werd te worden gehesen op de achtersteven van ieder schip die op het Congolese waterwegennet voer. Deze vlag had een blauwe kleur met in het midden een gouden vijfpuntige ster.Ook de Post maakte gebruik van deze stoomboten. Vervoerde een schip post, dan moest in de top van de mast een witte vlag gehesen worden met in rode letters de vermelding:"POSTES'. De modaliteiten voor het allereerste postvervoer met de inlandse stoomboten stonden beschreven in de Ordonnantie van 31 maart 1886. De kapiteins van deze hekwielers mochten alleen maar poststukken aanvaarden die voldoende gefrankeerd waren met officiele postzegels. De rivierschepen hadden elk een eigen stempel voor de afstempeling van de poststukken die zij vervoerden. Stoomboten die op de grote rivieren vaarden hadden aan boord postbussen opgesteld die dan gelicht werden als ze aanmeerden in aanlegplaatsen voorzien van een postkantoor.Het is wel een vaststaand feit dat deze stoombootjes het enig renderend transportmiddel waren in een land waar toen zo goed als geen wegen bestonden.

Francis Dhanis, werd geboren te Londen op 11 maart 1862. Hij ging na zijn opleiding aan de Militaire School, in 1884 als onderluitenant naar Kongo. Na ongeveer 16 jaar in Congo te hebben gediend alwaar hij ondermeer in 1891 met succes een campagne leidde tegen de Arabische slavenjagers, keerde hij in 1900 definitief naar Belgie terug. Hij werd door koning Leopold II opgenomen in de adelstand met de titel van baron.

De hekwieler "Baron Dhanis"

Het schip een hekwieler of raderboot waarvan het schoepenrad aan het achterschip is aangebracht en die via stoomenergie wordt aangedreven. Dit rad draait als een wiel in het water en duwt op deze wijze het scheepje vooruit. Zulke typen van vaartuigen hadden een zeer geringe diepgang en werden vooral gebruikt op rivieren met ondiepe wateren en daar waar veel drijfhout en zandbanken een gevaar voor de scheepvaart vormde. Tientallen van dit type schepen waren eigendom of werden gebruikt door de toenmalige in Kongo bedrijvige maatschappijen of organisaties.

De bemanning bestond gewoonlijk uit een blanke kapitein en inlanders die de taken op zich namen van stuurman, stoker-machinist of lichtmatroos. Als brandstof voor het onder druk houden van de stoomketel werd hout, dat in het oerwoud overvloedig aanwezig was te gebruiken. Inwoners van bepaalde, daartoe aangewezen oeverdorpen, waren verplicht en onder toezicht van gewapende opzichters hout te kappen om het nadien te stockeren en er de voorbijvarende stoombootjes mee te bevoorraden !

Aangezien er op het einde van de 19de eeuw in de oerwouden van Kongo geen geld in omloop was, was het hout kappen en leveren ervan een van de vele vormen van belastingen die aan de inlanders opgelegd waren om aan het belasting stelsel te voldoen. Voldeden de inlanders niet of onvoldoende aan deze belastingplicht dan ondergingen ze overdreven wrede lijfstraffen (geselingen) of werden ze zelfs geëxecuteerd. Het grootste deel van de vracht was de door de inlanders geoogste latex (sap van de rubberliaan), slagtanden van olifanten en kopal. De voornaamste passagiers waren gewoonlijk soldaten van de Openbare Weermacht (Force Publique) en douaniers.De vlag die het scheepje op de achtersteven voert is de officiele vlag van het EIC (Etat Independent du Congo)